Yep! Het lukt nog...

Afgelopen vrijdag was ik uitgenodigd om een dagje te komen scrappen bij een vriendin van Schoonzus. Ik stond een beetje in dubio, want eigenlijk was het ook wel heel erg aanlokkelijk strandweer. Maar de wens om eindelijk weer eens lekker te fröbelen won het toch
De 'wat-zal-ik-daar-eens-gaan-doen' voorbereiding viel een beetje in het water doordat er donderdag de hele dag een soort van zoete inval was, er op tijd gegeten moest worden want we wilden nog een rondje gaan hardlopen en meer van dat soort uitstellerige zaken, waardoor ik alleen nog tot het uitzoeken en printen van een foto kwam.
Ha! Het belangrijkste had ik tenminste  ;)

Vrijdagmorgen graaide ik dan nog wat papier en embellies bij elkaar, met de gebruikelijke 'oh-hemel-wat-moet-ik-allemaal-meenemen?' vraag in het achterhoofd, mikte alles achter in de auto en vertrok.

In de tuin stond de werktafel al klaar onder een afdak (= schaduw!) en na hoognodige koffie, koek en bijklets tijd, werd er op een gegeven moment toch nog heuselijk gescrapt!
Ik was benieuwd of ik het nog een beetje in de vingers had, maar met de augustus schets van OAUS , waarbij de journaling over een seizoen moest gaan

en de augustus challenge van A2Z scraplets

had ik in elk geval een opstapje. 

Hij kwam niet af die dag (uiteraard!), maar vandaag was het te warm om iets anders te doen dan heel stilletjes aan de tafel te zitten rommelen, dus nu is hij wél af. 

Ik ben er weer blij mee, maar kijk en oordeel vooral zelf  ;)

journaling: Mijn teennagels worden 's zomers altijd van een vrolijk kleurtje/motiefje voorzien! "Mooi-weer-blikvangers".

In the summer I always give my toenails a cheerful color/design! My 'merryweather-eyecandy'

Elmo: deel 2

****WARNING: load of photo's ahead!***WARNING****


Ik waarschuw maar vast, als je niet van jonge katjes houdt (en dat lijkt mij persoonlijk dan een ernstige afwijking in je genetisch materiaal, maar het schijnt voor te komen...), dan kun je nu beter je zeer nuttige tijd aan andere internet-adressen wijden, want dan is deze blogpost a waste of time  ;)

Voor alle anderen: kijk mee en geniet!

Z'n mensenmama had het al gezegd, maar wij hebben echt de leukste/liefste/mooiste/slimste/coolste/schattigste kitten uit het nest!  Wij dus hè? Wij zijn toch wel echt gelukskrekels.
Ik bedoel maar, het is toch een beetje een toevalstreffer als je een diertje via de digitale markt aanschaft. Maar we hebben het zo met 'm getroffen!



Kijk nou zelf even 

übercuteness toch? Dat snoetje is om te zoenen.

En zei ik al dat hij zo slim is? Zit bovenop het nieuws hoor!

Sportief issie ook, volgt de olympische spelen op de voet

wat zeg ik? Hij doet hier zelf mee op olympisch niveau!

Het Gevaarlijke Paarse Bontje wordt fel nagejaagd en gevangen hoor.

 En daarbij hangt hij heus niet stiekem in de gordijnen....

Zie je? De onschuld zelve.

 BroekspijpHangen is ook zo'n sterk onderdeel

Man, ik verwacht hem binnenkort bij Mart Smeets aan tafel voor een gesprekje. Het is toch zo'n Kanjer!

Uitstekende balvaardigheid

En op het onderdeel VetSchattig haalt-ie echt goud!

Dan heb ik het nog niet eens over het PlantSpringen  met vier pootjes los van de grond, het Sprinttempo als het eten wordt geserveerd, het JeKoninklijkeWaardigheidBehouden als er opeens twee enorme harige kwijlende stinkende  lieve Golden Retrievers binnenkomen.
Echt, hij is zooooooo leuk.

En als ie moe is? Dan kruipt-ie lekker in z'n mandje en gaat daar aller-schattigst liggen slapen, zelfs dat doet hij  FAN-TAS-TISCH!

Ik denk dat we hem maar houden  :)


Edit: ik word geacht hier te vermelden dat de bovenste 3 foto's gemaakt zijn door Oudste met haar Iphone. Bij deze dus.

Awwww........

Hij is er!! Onze poezenbaby. Dat was wat het deze keer leuker maakte om naar huis te komen na de vakantie: dat we Elmo op mochten halen.
Gisteren was het zover, en hoewel er verdriet was om zijn afscheid (z'n mensenmoeder stond met tranen in de ogen, SNIK) waren we ook opgetogen dat het eindelijk zover was.

Dus het ventje werd in een reiskooitje mee de auto in genomen en daar gingen we!
Dat kooitje vond hij eigenlijk het minst leuke; hij had wel zin om door de auto op ontdekkingstocht te gaan en luidkeels (nou ja, wat is luidkeels eigenlijk bij zo'n hummel??) maakte hij dat ons duidelijk. We hebben aardig wat toonsoorten MIAUW gehoord  ;)

En toen wassie thuis...

Eerste meeting met de Alf

Hij klom zelf onbevreesd uit het mandje

En begon vervolgens aan een inspectierondje door de kamer (op de voet gevolgd door twee idolate jonge dames). Hij snuffelde onder banken, hij kroop onder kasten (spinrag hing in z'n haar, hoe is dat nou mogelijk?!?)

en hij klom op de bank en ging als een echte kat in de vensterbank naar buiten kijken. Volledig overschaduwd door de ginormische kamerplanten die we daar hebben...

Oh, en ginormische dochterhanden ook

En hij dribbelde met zo'n jongekatten-schudkontje *zwijmel* de keuken in en vond daar nog een paar stukjes uitgedroogd vlees in het voerbakje van Alfred. 

Hmm       snif    snif          proef         hap      hap     HAP, LEKKER!!!!

Alfred hield hem kwasi-nonchalant (maar toch zeer oplettend) in de gaten. Wat zit daar uit mijn bak te eten??

En die kleine dacht, dat lekkers laat ik me mooi niet afpakken! En al kauwend op het homp tussen zijn kiezen, gromde hij naar Alf. Hij, mini-frutje, gromde naar die grote Grijze! En onze ontzettende sul  lieverd, draaide zich om en ging maar weg. 

Mèn, de toon is gezet!

Vervolgens wist hij het kwijlende publiek uitstekend te vermaken met zijn 'ik-ren-achter-balletjes-aan' en 'ik-vang-heel-knap-speelgoedmuisjes' acties. Hij kreeg nog net geen staande ovatie, maar het scheelde niks. 

Overigens is het een wonder dat we gewoon kunnen lopen, want er staat minstens een halve meter kwijl hier op de vloer, het beest is verdorie gewoon een IDOOL.

Na nog wat gespring op stoelen

ging opeens het lichtje uit en was het kind uitgeteld. 

Konden wij mooi even bijkomen van al dat aanbid-gedoe....pfoe!

We're back!

Ja hoor, we zijn er weer. Gezond, uitgerust, gebruind, doorgespoeld met zeewater en weer helemaal Zen  ;)

De foto's en verhalen volgen hier binnenkort! Nu eerst even die Himalaya aan was wegwerken......

Wegens (broodnodige zon-en zee) vakantie gesloten!   ;)

Gegroeid

Vanmiddag zijn we weer even wezen kwijlen kijken bij onze aanstaande gezinsuitbreiding.
Dat was al minstens 10 dagen geleden en mán, wat maakt dat een hoop verschil in zo'n kattenleventje!! Middelste was helemaal opgetogen (voor haar doen dan hè, want het is gewoon niet zo'n opgetogen kind), omdat zij had hem nog niet in het echt gezien.
 En hoewel we het niet zo aan haar merken, weet ik hoe een diepe wonden het afscheid van 2 kattenvriendjes binnen 8 maanden tijd in haar katten-liefhebbend hartje hebben geslagen.
Hóóg tijd voor een nieuw knuffelmonstertje. Heel hoog tijd.

Anywayz, vol verwachting togen we naar de 'kraamkamer', die ondertussen wel iets weg begint te krijgen van een kitten-peuterspeelzaal  ;)

Vijf weken oud is het spul inmiddels en ze beginnen over de vloer/over hun moeder/over elkaar heen te buitelen. Ze klimmen in de bank, ze klimmen uit de kraamdoos.  Ze stoeien met elkaar en ze doen pak-en ren spelletjes.
De grijze herkende ons voor wat we waren (VREEMD!) en deed een dappere poging om zijn afschrikwekkendste kant te laten zien: hoge rug, dikke staart en uiteindelijk ook een echte 'BLAAS'.
 Helaas stelt dat niet zo heel veel voor als je maximale hoogte (inclusief die hoge rug) nog niet boven de acht-en-een-halve centimeter uitkomt, maar wij hebben gepast onder de indruk gereageerd.
Ik bedoel maar, je moet altijd de jeugd aanmoedigen, niet?

En toen werd onze Elmo uit de tuin geplukt (WÁT? loopt hij al in de tuin?!? onze baby?? ) en op schoot geplant.
En toen............

                                                SMELT

Dat verschil!  Anderhalve week geleden was hij nog zo: 

met van die baby-blauwe oogjes, die nog een beetje wezenloos rond kijken. En zo'n vormeloos lichaampje met hier en daar een vaag uitsteekseltje wat hopelijk eens twee duidelijke oren moeten worden. 

En nu deed hij al helemaal 'kattig' en vlijde zich vol vertrouwen op die grote dochter-knieën en liet zich fijn onder z'n buikje kriebelen en viel bijna in slaap 

Dat bekkie!  En kijk nou, hij krijgt al echte oortjes! En z'n oogjes beginnen al een beetje groen te worden.

Aaaw man, is er íets leukers dan een jong katje?    (Ja, dûhuh makkie: drie jonge katjes!)

Maar oh, we zijn zo verliefd  :)

Nog een weekje of drie en dan mogen we hem komen halen. Oei, wat moeilijk! Nog Drie Hele Weken Wachten. We wilden hem eigenlijk het liefst meteen meenemen. ME-TEEN! We knappen haast uit onze voegen van ongeduld! Het is haast niet uit te houden, drie we-ken.

Maar eerst moeten we nog even dat ene dingetje afwerken. Kom wat was het ook alweer?  

Ik word even afgeleid door dat kitten-aroma in mijn neus. En dat uitzicht op die piepkleine voetzooltjes.

Moment hoor, het schiet me zo heus wel te binnen......

Oh ja, op vakantie in Zuid-Frankrijk of zoiets. 't Is dat het moet...

Tussendoortje

Even  een kaartje maken tussendoor is altijd fijn om wat van je restjes te kunnen gebruiken. Hoewel het een druppel op een gloeiende plaat is, omdat de restjes-berg harder aangroeit dan slinkt  ;)
Maar Swah! Af en toe waag ik toch maar een poging.
The Ribbon Reel challenge blog  heeft altijd leuke uitdagingen staan in de vorm van een foto. De kleuren vormen de basis van de uitdaging, met evt. nog gebruik van lint, kant, knoopjes of bloemen.


Dit is #31

Het is de bedoeling om een kaart of een projectje te maken, geen lay-outs. 

De extra opdracht was: gebruik van een tea-element. 

Aan de eenkops-zakjes thee van de Ap hangen al een tijdje labeltjes met toepasselijke teksten en die had ik bewaard. Kwamen die even mooi van pas! 

Ik had nog wel een keer zin om een gesso-verf achtergrondje te kliederen en dat vormde de basis van deze kaart. De kleurtjes zijn er met glimmermist op gesprayed. Verder wat restjes kant en touw, stukjes tule en scrapfloss voor de vlindertjes en klaar was Kees.

Nu nog even bedenken wie ik op de thee ga vragen  ;)