Blik vooruit

Het stof is hier weer een beetje gaan liggen, qua afronding bachelors, stress voor masters, er-nog-even-tussenuitjes en Grote Ingrepen.

Ik merkte dat de blik vooruit en eventuele plannenmakerij een beetje stopten bij die Grote Ingreep. Eerst maar eens zien hoe we (Schoonzus, Man en ik) daar doorheen zouden rollen.
Maar het viel alles mee: de Grote Ingreep lukte bovenverwachtinggoed, Schoonzus en Man herstellen zich volgens de boekjes, de hele ziekenhuisperiode ligt alweer een maand achter ons en inmiddels begint het leven weer zo zoetjes-aan een soort van regelmaat te vertonen.

Manlief is voorlopig nog thuis en die kan dan mooi wat huishoudelijke taakjes op zich nemen. Iets als boodschapjes doen bij de Ap lijkt me een uitstékende vorm van hersteltherapie en re-integratie in het proces wat past bij Normaal Leven. Zeg nou zelf, je weet dat het goed met je gaat als je in staat bent de wekelijkse martelgang naar de Ap te doorstaan!


Ik heb ondertussen de ruimte in mijn hoofd gekregen om weer wat verder vooruit te kijken dan de volgende ziekenhuiscontrole.
Om te beginnen heb ik wat scrapwerkjes vervaardigd. Ter inspiratie van het zeer-gewaardeerde-publiek in de winkel, maar ook voor de bezoekers van de aankomende creatieve beurs.
Want dat hoort er ook bij: op een beurs staan met de handel!
Dus hier zijn we van 11 tot en met 13 september te vinden:   Creaweekend in Rijswijk

Het wordt onze eerste keer en we vinden het knoertig spannend, maar ook héél leuk!
We gaan daar uiteraard de normale winkelwaren verkopen, maar ook speciaal ontworpen pakketjes met materialen voor één afgerond project. Schoonzus ontwierp al schattige albumpjes met labels erin, en we pimpten beiden een mdf lantaarntje van Let's get Bizzee.
Kaal ziet dat er zo uit

 Schoonzus maakte een herfsvariant en ik een winterse uitvoering

Nog wat close-ups

En die gaan we dus als pakketjes verkopen. Leuk toch?





Er staat ook een workshop op stapel, die ik ga geven. Het is een soort shadowbox met vlindertjes. Ik verzon het ding (helaas) niet zelf, maar mocht hem van Vriendin inpikken om te gebruiken (dankjewel C!!). Natuurlijk maakte ik wel eerst mijn eigen variant:

Die staat voor zaterdag 3 oktober op de agenda. En mocht je nog mee willen doen, dan kun je je hiero opgeven: Scrap4fun workshops





Ergens begin augustus was ook nog een andere Vriendin jarig en omdat zij ze geregeld ziet vliegen nogal van de veugeltjes is, maakte ik dit hangertje voor haar bij wijze van verjaarskaartje. 
Happy Birdsday dus  ;)

En dan was er ook nog zoiets als hardlopen. Door alle drukte en rare dagen tot een bedroevend lage frequentie gezakt. 

Ik weet het, het was even niet anders (een mens kan zich niet in tienen splitsen, althans niet dit mens niet zonder een forse migraine-uitbrander te riskeren), maar ik vond het niet echt leuk. Als in EchtNietLeuk. 

Lopen is toch inmiddels een vaststaand dingetje geworden in mijn verder vrij onsportieve bestaan. 

En toen las ik dittum;

Zondag 13 december 2015 vindt de 28e editie van de DSW Bruggenloop Rotterdam plaats. Het 15 km parcours gaat over vijf bruggen in Rotterdam, waaronder de bekende Erasmusbrug en Van Brienenoordbrug.


En toen ging ik eens kijken op de website en bleek de inschrijving geopend te zijn én er was nog plek.
Hm.
Hm hm.

Ik sliep er eens een nachtje over, sprak er eens over met Vriendin (getrouwd met MandieMarathonsloopt) en puzzelde eens online een schemaatje in elkaar om te zien of ik voldoende trainingstijd had.
Ja dus! Precies veertien weken zou ik er voor nodig hebben.

Nou, en toen heb ik me maar ingeschreven  :)

Ik weet nog niet precies hoe ik de trainingen rondom de winkeldagen ga inplannen. En ik weet nog niet precies hoe ik die bruggen ga tackelen (zal wel een paar extra trainingen op de Erasmus worden).
Maar wat ik wel weet, is dat ik er tóch naar uit kijk! Kom maar op Bruggen, ik heb d'r zin an!!


Åηʝ@

Nieuw speeltje

Kijk eens wat er afgelopen donderdag door de postmeneer werd bezorgd in de winkel van Schoonzus?

Dé Photo Sleeve Fuse!!

De wattuh?!?  Yep, de Foto Hoes Samensmeltert. Van We R Memory Keepers

En daar worden wij blij van, héél blij!
We hadden hem destijds al zien hangen op de vakbeurs in Frankfurt en sindsdien ons erop lopen verkneukelen dat het ding zijn weg naar Europa zou vinden.
En nu is het zover! Eerst was hij daar met een Amerikaanse stekker en een adapter, maar nu is hij er ook geschikt voor ons Europese lichtnet. En ik mocht hem zomaar als eerste uitproberen van immer-gulle Schoonzus.
Mooi man, mooi!

Tot nu toe ben ik een traditionele scrapper geweest, aan wie de overstap naar Project Life voorbij is gegaan. Het trok me niet zo, dat rechte, dat strakke, dat vastomlijnde. Tót ik zag wat Schoonzus er voor moois van maakte. Die gooide alles op een hoop, mixte en matchte en maakte er een prachtig album van over één van haar honden. Met insteekhoesjes, afgewisseld met losse journaling bladen en traditionele layouts.
Toen begon het toch te kriebelen. En toen ik de fuser zag op de beurs, ging helemaal het spreekwoordelijke lampje branden! Dan kun je dus zelf de grootte van je pockets bepalen en ben je helemaal nergens meer aan gebonden.
Het schitterende Disney papier (Say Cheese II) van Simple Stories lag vervolgens zó naar me te roepen in de winkel, dat dàt het uitgangspunt moest worden. Van de ruim zesduizend Disneyfoto's die we ondertussen hebben gemaakt, heb ik er zo'n tweehonderd geselecteerd (voorwaar al een heel karwei!) en die komen in een Project Life albumpje van BoBunny. Afwisselend op gewone layouts en in photo sleeves.

Ik heb er een berg photo sleeves van BoBunny bij, maar wat me daaraan opviel was dat er vrijwel geen ruimte wordt ingedeeld voor rechtopstaande foto's. En laat ik daar nou net een liefhebber van zijn! Zeker om de figuren met de meiden samen in volle glorie erop te krijgen, draai ik mijn camera nogal eens rechtop. Nu kan ik dus zelf passende vakjes hiervoor maken!

Aan de slag dus met dat ding :)

Uitgepakt heb je dit (wat sympathiek overigens dat ze hem in één van mijn favoriete kleuren hebben gemaakt ;)),

een soort soldeerbout met een gezellig kleurtje, een metalen liniaal, twee opzetstukjes en een standaard.
Eén opzetstukje is een puntje en dat gebruik je om een extra opening in je sleeve te smelten, het andere opzetstukje lijkt op zo'n  ouderwets raderwieltje

en dààr zit 'm  nou net de kneep! Je schroeft Raderwieltje erop, steekt het ding in het stopcontact, hebt zo'n tien minuten geduld (hebbikniet-HEBBIKNIET-HEBBIKNIET!!) en kunt er vervolgens mee aan de slag.
Gelieve niet met enig lichaamsdeel de warmte van het ding te beproeven!! (Tenzij je een prachtig stippeltjespatroon op desgewenst lichaamsdeel wilt branden) want hij wordt gewoon gloepend-heet.

De metalen liniaal heeft een soort anti-slip rondjes aan de onderkant, zodat je hem mooi op zijn plek kunt houden op de gladde sleeves.
Nou en dan, dan rijd je met dat wieletje op een rustig tempo door de sleuf in de liniaal over je sleeve heen. ondertussen een beetje druk uitoefenend. Et voilà: een mooi gesmolten stippellijntje!
Kind kan de was doen!

Nu ik erover nadenk: laat dat kind dan vooràl  de was doen voortaan: mama heeft geen tijd, die zit d'r sleevejes te fusen!!


Kijk eens aan! Een mooie doe-it-joorself photosleeve, voor twee foto's. Ik was er maar wàt trots op!

Tot ik de boel omdraaide....

en zag dat deze ongelofelijke sukkel  ondergetekende in al haar ongeduld enthousiasme vergeten was om eerst een nieuw sneetje te maken. Krijg je ook zo fijn nog iets aan de andere kant in dat onderste vakje. Not dus  :-/     *trots sluipt weg door het zijdoek*

 Dat sneetje  heb ik  dus maar met een schaartje achteraf erin zitten pielen.




Verder liep het van een leien dakje. Ik was onder de indruk van het mooie strakke smeltlijntje. (Ietsje minder van het sneetjes-maak tooltje, dat vind ik toch netter met een gewoon mes en liniaal. Maar dat terzijde.)
Het maakt nu dus niet meer uit op welke maat je je foto cropt, je kunt er altijd passende vakjes omheen fusen!

Of juìst vakjes dichtsmelten, maar dan met verierseltjes erin (denk: glitter, lovertjes, bedeltjes, allerhande kleine embellishments), de mogelijkheden zijn eindeloos.

Kijk, en daar houden wij scrapperts van. Eindeloze mogelijkheden. Want wij hebben uiteraard eindeloos de tijd om aan onze hobbies te prutsen.





Als dat dan kind tenminste de was blijft doen!

Åηʝ@

Hè? Wat???

Is het alweer juni???

Naaah, onmogelijk!
Hoe ouder ik word, hoe meer de tijd voorbij lijkt te vliegen, maar de afgelopen maanden spannen wel de kroon.
Er is ook krankzinnig veel gebeurd. Krankzinnig. En Veel.
Met de nadruk op Krankzinnig. Oh, en had ik Veel al gezegd?



Mijn hele week heeft een nieuwe indeling gekregen nu ik drie dagen 'werk' (lees: mij sta te verlustigen aan scrapspulletjes en me onledig houd met winkeltje spelen. En als ik zeg "Achttien euro vijfenzeventig, alstublieft." dan geven ze nog echt geld ook, ha!)
Ik moest er wel erg aan wennen dat ik nu op andere dagen de Ap moest bestormen en het menu voor een hele week bedenken, maar zoetjes-an komt er een nieuw ritme in de zaak. Gelukkig kan ik het ook gemakkelijk opbrengen met drie -vrijwelvolwassen- dochters, waarvan nog maar eentje regelmatig thuis. En die is dan nog zo lief om geregeld te koken. Goeie zaak mensen, goeie zaak ;)

De enigen die eronder lijden zijn de Poezels, die willen nog wel eens luidkeels miauwend (bij voorkeur op een incourant tijdstip!) laten horen dat ze me zo gemist hebben!
Of ze zijn zó kleverig, dat je waar je ook maar probéért te gaan zitten een kat op schoot hebt. Of op je handen als je typt. Of  in je bed als je wilt slapen.

Oh en het Huishouden hoor ik ook een beetje mopperen (maar daar probeer ik me maar Oost-Indisch doof voor te houden. Iets wat ik de laatste jaren toch al aardig ontwikkeld heb).

Ondertussen moet er in de winkel ook echt wat gedaan worden op het gebied van workshops uitdenken  en demomateriaal maken. Maar dat is uiteraard geen strafcorvee!
Ook wilde Schoonzus graag een Layout van dit Persoon, om in de winkel te hangen/op de nieuwe website te presenteren als zijnde teamlid. Ik heb haar gewaarschuwd hoor, dat ze er waarschijnlijk klanten mee gaat verliezen! Maar hé, het moes toch, dus heb ik maar braaf een zelfportret gefrutst. Overigens verdraaid lastig, jezelf scrappen!
Anywayz, dit is het geworden:

Een beetje geëxperimenteerd met bistre, zwarte gesso, reliëfpasta en Silks mica verf. Lekker vieze vingers krijgen mensen! Maar het resultaat vind ik dan toch wel weer leuk geworden (hoewel ik wel nooit helemààl tevreden zal zijn over een foto van mezelf!).
In het echt glimt het geheel wat meer, maar dat moeten jullie maar van me aannemen, want dat is slecht op de foto te zien.
Ook nog een handje vlindertjes en veertjes gestrooid, ik blijf ze onverminderd leuk vinden om te gebruiken.





Verder heb ik een voorbeeldje voor in de winkel gemaakt met de MDF flip-flops van Dutch Doobadoo. Om alvast in vakantiestemming te komen, heb ik ze in het maritieme sfeertje gehouden.

Allereerst verfde ik de slippers in een basiskleur en schuurde de randjes door. De onderkant is vervolgens bekliederd bewerkt met resin sand van Liquitex, wat ik iets gekleurd heb door het vooraf met acrylverf te mengen. In de natte prut bleven de schelpjes vanzelf plakken.
Overigens leuk spul dat resin sand! Ik hou wel van dat gekledder en dit ga ik vast vaker gebruiken voor mixed media projecten.

Het dessinpapier is een allegaartje uit de restjesbak, de bedeltjes zijn van Marianne Design. Het (doormidden gekniptje) plaatje van het meisje met verrekijker is uit een papierblokje van Joy Crafts, evenals de stansjes van anker, meeuwen en stuurwiel.
De zeesterretjes zijn gemaakt met een oude Quikutz stans.



Dat zee thema ligt me wel. Bij de opening van Schoonzus' winkel heb ik -bij wijze van wenskaart- een drieluikje gegeven.

Aangezien daar met enige regelmaat naar gevraagd werd, wordt het nu op 27 juni a.s. als workshop aangeboden. Mocht je mee willen doen: klik HIER
Het is gemaakt van een MDF drieluik van Dutch Doobadoo, waarop ik me heb uitgeleefd met gesso, distress inkt, reliëfpasta, papier van Prima Marketing, schelpjes, bedels, drijfhoutjes, touw, kaaslinnen, een klein glazen flesje en afgedankte oorbellen van Oudste (echt waar!).
Mixed Media dus.
Ik ga me er steeds meer plezier in hebben ♥

                                                Åηʝ@

Drukte en workshops

Het gaat gebeuren!

Aankomende zaterdag ga ik mijn eerste workshops geven in de winkel van Schoonzus. Het wordt in het kader van Valentijn, dus erg lief en roze ;)


De ene is een vogelhuisje-op-standaard, waarvoor ik het idee op Pinterest vond. Het is gemaakt met papier en stickers van Echo Park en Double Dots van Bo Bunny. Verder gebruikte ik lintjes, kantjes en frummeltjes uit mijn voorraad.
Dit is 'm

Het wordt wel met een ander vogelhuisje gemaakt (die ik zelf had, was in een mum van tijd uitverkocht!), maar deze is ook schattig met die hartjes opening, toch?

Verder maakte ik een hartjesalbumpje in een houten hartvormige doos. Beide versierd met Graphic45 papier en stickers, effen cardstock en embellishments uit eigen voorraad.
De doos werd geverfd en met modelling paste en een hartjes sjabloon bewerkt.
Voilá!

Het ontwerpen ervan moest tussen de regels door, want sinds de overname zijn we razend-druk in de winkel. Er wordt opgeruimd, geïnventariseerd, besteld en opnieuw ingeruimd. Aangezien de hele winkel met inventaris zó is overgenomen door Schoonzus, is het wel fijn om alles eens door je handen te laten gaan en aan een kritische blik te onderwerpen.
Wie mij kent weet dat het zeker met dat laatste wel goed zit, hà!

Maar al met al vreselijk leuk werk om te doen, vooral omdat de winkel er een enorme boost van krijgt! Het kost alleen wel een paar uurtjes ;)

Verder mochten Vriendin en ik mee naar dé beurs op hobby-gebied, namelijk Paperworld in Frankfurt.
Twee dagen liepen we daar rond, als kinders in een snoepwinkel. Met al die prachtige nieuwe lijnen en spullies die tentoongesteld waren, de celebs die acte de présence gaven en de vertegenwoordigers die je probeerden in te palmen (tot ze hoorden dat niet wij, maar Schoonzus de eigenaar is van een winkel. Toen verloren ze plots de belangstelling voor Vriendin et moi *grinnik*), kwamen we ogen tekort.

We zagen Dyan Reavely, Anna Dabrowska (aka Finnabair) en last but not least, Tim Holtz in actie.

Momentje, dat moet gepaster.......................TIM HOLTZ!!!!!!

Wat heet, zágen, we stonden op nog geen halve meter afstand gebiologeerd op zijn handen te staren. Een vol uur lang. Moeite doend om niet te kwijlen en als volkomen zwakzinnigen idolaat aan zijn lippen te hangen.
Wat zal ik zeggen...... hij is gewoon.....gewoon..... mijn scrapheld.
Om het feestje compleet te maken wilde hij ook nog wel met ons op de foto (waarbij zijn getalenteerde linkerhand vriendelijk op mijn schouder rustte *smelt*) en beweerde daarbij ook nog dat het hém een eer was om dat te doen.

En weet je? Ik geloofde hem nog ook! Wat een intens-aardige man!


Kortom, ik ben helemaal in de scrap-modus. Vriendin en ik durven 't bijna niet meer te zeggen als we iets leuk vinden in de winkel, want voor we het weten wordt het door (uiterst gulle) Schoonzus in onze handen gedrukt met de woorden: "Maak d'r maar wat moois van!"

Mijn hemel, ik heb scrap-werk en -inspiratie tot in het bejaardenhuis!!!




Maar ik klaag niet hoor!! Ik geniet van voor tot achter  :)  :)   :)




* Oh, en mocht je nog zin hebben om aan te schuiven bij de workshops? Er is nog plaats. Kijk even hier onder het kopje workshops:  Scrap4Fun

Nieuwjaarswens

Wishing you all a Minion and a

Nieuwe beginnetjes

Zo op het randje van 2014 nog een blogberichtje.

Zoals de oplettende (ofwel inmiddels in slaap gevallen!) lezer gemerkt heeft, had ik de laatste 2 maanden niet veel te melden hier.
Of eigenlijk kan ik beter zeggen: té veel te melden en te weinig tijd om dat goed te doen. Dus bleef de minst sympathieke optie open: dan maar hélemaal niet.

Maar een nieuw jaar brengt ook allerlei nieuwe dingen mee en zoals het zich laat aanzien, wordt 2015 een jaar om naar uit te kijken!

Allereerst is daar Manliefs gezondheid. De meeste lezers weten waarover ik het heb en kennen het verhaal van de op handen zijnde niertransplantatie.
Dat zal, als alles een beetje mee wil zitten, toch echt in de loop van het volgend jaar gaan gebeuren en daar kijken we dan ook met gepaste spanning/verwachting/eerbied/onwetendheid naar uit.
Het lijkt zo snel gezegd, maar ik kan me zo voorstellen dat het nog een aardig verhaaltje gaat worden en daar kom ik dan zeker op terug.



En dan is daar het (voor mij) minstens zo grote nieuws!!! Eerst moest het nog een beetje stil gehouden worden, maar inmiddels is het in kannen en kruiken en mag ik het van de daken roepen: Ik heb een baantje!!!

Wacht dat kan natuurlijk beter

IK HEB EEN BAANTJE!!!!!

En wat voor eentje! Een luxe-ik-doe-het-uitsluitend-voor-de-hobby-en-mijn-plezier variant *insert very big grin*

Schoonzus is namelijk per 1 januari de nieuwe eigenaresse van een onvervalste scrapwinkel *oh, kwijl* en omdat ze graag wat back-up wilde en een eigen team wil vormen, mag ondergetekende zomaar  in de winkel komen staan.
Vanaf 8 januari ben ik dan ook hopelijk elke donderdag hier te vinden:

http://www.scrap4fun.nl/

in Capelle aan de IJssel.

En oh man, ik heb er toch zo'n zin an! Het zal best wennen zijn, weer zo een hele dag in de weer, maar ik hoop, zeker voor Schoonzus, dat ik me helemaal de blubbers ga moeten werken ;)
En dan is het toch gewoon een meisjesdroom die uitkomt? Tenminste, wel die van mij!
Ze heeft ook gevraagd om workshops en/of demo's te helpen uitdenken/geven en dat lijkt me ook al zo geweldig!
Kortom, een hele frisse start van 2015. Had ik effe niet aan zien komen...
En ook daarvan hoop ik hier nog geregeld wat te posten. Hebben jullie eindelijk weer wat te lezen!
Voor de hobbyisten/nieuwsgierigen: kom vooral eens aan daaro in Capelle!




Ondertussen gaat het gewone leven ook nog door.
De interne verhuizing is, zo goed als, afgerond. Nog wat losse eindjes, maar eigenlijk neemt het leventje met nog maar twee dochters thuis, weer zoetjes-aan zijn loop.
Ik probeer het hardlopen weer op regelmatige basis op te pakken, want dat was door alle klusserij en een bronchitis een beetje op een laag pitje komen te staan.
Maar deze    1/4 marathon Rotterdam , zit er ook alweer aan te komen

en als het goed is, zit ik daar weer gezellig bij! 

Dus kijk, gisteren een lekker winters loopje over een paar schoon geveegde fietspaden gedraafd

En om in stijl te blijven met alle nieuwe beginnetjes, heb ik het blog een beetje onder handen genomen. Kan dat ook mooi opgefrist aan 2015 beginnen. 

Vertel eens, vinden jullie het wat?

Trip down memory lane.

Oudste gaat uit huis. Of feitelijk IS uit huis. Ze kreeg ineens de kans om in de grote stad op een etagewoninkje te huren en dat was wat ze al een hele tijd wilde.

Vanwege het plotselinge karakter, was er van georganiseerd verhuizen geen sprake! Op een maandagavond gingen Manlief en ik mee om te kijken, én een blik op het huurcontract te werpen. En voor we het wisten stonden we de eerste pogingen tot 'bewoonbaar maken' al uit te voeren.
De huurbaas heeft er tijden lang zéér korte termijnbewoners in gehad en dat was te zien! Het vuil droop er vanaf. Omdat ze er meteen in mocht, konden we er meteen volle bak tegenaan.
Inmiddels is er na veel puinruim/schrob/wit- en verfwerk een paleisje van gemaakt.

Maar dan wel een beetje kaal nog.... Aan klein spul had ze al het nodige verzameld de afgelopen jaren, maar de grote dingen moesten nu hals over kop aangeschaft. Bed, bank, wasmachine, vriezertje, kookplaat.
Er ontbrak nog wel zo hier en daar wat. Elke keer als we er heen gingen om te klussen, gingen er zoveel mogelijk losse dozen mee en intussen heeft ze al aardig wat daar.

Maar er bleef ook nog wel wat achter.....
Zo noem ik maar eens iets als kleding. Ze heeft intussen de helft van haar garderobe daar (nog niet alles want nog geen kasten. Die van thuis past daar niet), maar dan blijft er dus nog een helft over. Lees: hier.

En ik begrijp dat ze niet op twee plekken tegelijk kan ruimen (er ligt een ritje met het OV van minstens een uur tussen thuis en daaro, of eigenlijk moet ik zeggen tussen hiero en thuis), dus ik bedacht om bij te springen.
Het is namelijk zo dat we haar zolderkamertje niet rustig zo kunnen laten liggen (in treurige deplorabele half-afgebroken staat), want de aasgieren Lieve Gezusters staan te trappelen om te mogen verkassen.
Jongste heeft een ietepieterig klein kamertje (vrij liefdeloos omgedoopt tot Stikhok) en die zit te vlassen op een interne upgrade. Die gaat naar kamer van Middelste en Middelste mag dan naar zolder. Die heeft wat minder keus, want alleen in de weekenden thuis.

Er is hier in huis een chronisch ruimtegebrek, dus even een kamertje leeghalen en de boel elders stallen gaat niet lukken. Dat wordt dus een soort 'schuifkaas-verhaal', waarbij kasten, bureau's en bedden herverdeeld gaan worden over diverse eigenaren, huizen en kamers. Een tamelijk grote militaire operatie kan ik je vertellen!

Dus, die zolderkamer. Ik stroopte de mouwen maar eens op en toog naar boven, om te beginnen met het leeghalen van de rest van de kledingkast. Goeie genade!! Ik wist dat ze veel kleren heeft, maar zovéél? Het mens heeft verdorie méér kleding dan de Sjah-in  Sjah-es  vrouw van de Sjah van Perzië!
Allemaal op ingenieuze wijze in die arme kast weggewerkt. Er blééf uit komen  :(
Ik heb de hele boel uiteindelijk in drie reusachtige koffers geperst en in de garage opgeslagen. Pfew.

Vervolgens kon haar bed naar voren geschoven en kon ik eens goed bij de schuifkastjes onder het schuine dak, waar ze allerlei sentimentele zooi zaken van onschatbare waarde bewaart.  Oh nee wacht, onder het bed stonden ook nog talloze 'onder-het-bed-boxen' die ook een nader onderzoekje vereisten. Aangezien ze al jaren een tweepersoonsbedje had, bleek eronder  stiekemweg nog aardig wat verstopt te zitten.
Ik sleurde de stoffige bende naar voren (stofzuigen onder het bed is kennelijk uit de mode...) en keek eens.

Aaaaahhhhhhhh.......

toen was ik in-ene minstens tien jaar terug in de tijd.

Kijk nou wat ik vond:

DE BARBIES!!

 Mensen wat is daar mee gespeeld! Als er iets is wat hier in huize vandervee is stuk gespeeld, dan zijn dat wel die Barbies.
En dat bedoel ik dan tamelijk letterlijk

Tja, het zal niet de eerste kerel zijn die zijn kop verliest bij zoveel vrouwelijk schoon....



Jàrenlang kon het gebeuren dat ik in de woonkamer of elke willekeurige slaapkamer dit zootje op de grond uitgestort vond

want ze hadden echt kisten vol van dat spul! Dit is alleen Oudstes deel (of dat wat ze zich heeft toegeëigend ;))


Er was een behoorlijke voorliefde voor donkere Disneyprinsessen

(de echte stoere, tikkeltje geëmancipeerde tiepjes, zo achteraf beschouwd). Zo te zien heeft voormalig zeemeermin Ariël de kakelverse benen genomen, want daar vond ik alleen maar dit van terug

En deze kleine pukkies werden ook gekóesterd

Shelley's
Hadden een eigen kasteeltje, hemelbedje en koetsje. 

En weet je wat nou zo gek was? De laatste tijd wil m'n geheugen wel eens even vrij-af nemen (schijnt een hormonaal dingetje te zijn), maar toen ik al die popjes en kleding zo uit de kist zag komen, toen wist ik weer precies welke kleding bij wie hoorde en welke accessoires er bij zaten. En m'n handen herinnerden zich helemaal vanzelf hoe dít of dit jurkje precies zó om de heupen van die of gene bloterik geschoven moest worden. Ik kon het bijna met de ogen dicht.

Alle dames, kinders en hoofdlozen zijn weer netjes aangekleed in een nieuwe kist bij elkaar geschoven. Die kunnen ook in de garage wachten tot Oudste zelf de ruimte heeft om ze op te slaan, want natúúrlijk mogen ze niet weg!! (Van wie zou ze dat verzamelvirus toch hebben!?)



En toen vond ik ook nog een jaargangetje of  10 van dittem onder het bed

Achteraf nog een wonder dat dat plafond nooit op ons is neergedonderd! Maar goed, die zijn ook inmiddels uitgezocht en worden grotendeels gedoneerd aan de overblijfgroepen bij Zus haar kinders op school.


We komen er wel mensen, we komen er wel. Stapje voor stapje.


Begin alleen een beetje te vrezen voor wat dochter Twee en Drie nog allemaal weggefrommeld hebben in hun kamertjes......