Translate

donderdag 26 november 2015

December Daily, #3

Het is weer zover!
De decembermaand staat om de hoek en op alle hobbysites springen de kerstideetjes me in het oog. I am a sucker for Christmas, zoals ze aan de overkant van de Plas zeggen en het daarvandaan overgewaaide December Daily heb ik inmiddels liefdevol omarmd.

Aangezien ik regelmatig kostbare tijd zit te verdoen goeie werkideeën op zit te doen op Pinterest, kwam ik ze alweer een poosje tegen. De leukste voorbeelden en plaatjes om te gebruiken.
Dus, er kwam een derde.
Zeker omdat Schoonzus zo lief was om een heel stemmig album in haar winkel te verkopen.

Deze hier van Simple Stories







Hé, een mens moet z'n geld toch érgens aan besteden?!





En aangezien ik de vorige twee edities







zo'n beetje 'from scratch' gemaakt had, was het nu wel eens aanlokkelijk om al een redelijk kant- en klare basis te gebruiken. Een mooi stevig album met een gave linnen rug. Al deels gevuld met een handje photo sleeves in diverse formaten, zodat ik niet alle bladen helemaal zelf hoef te bouwen. Maar natuurlijk wel een paar, omdat ik dat het leukste vind om te doen.
Eigenlijk een fijne (tijdbesparende) hybridevorm van traditioneel scrappen en Project Life.
Waarbij we dat tijdsbesparende dan maar met een heel klein korreltje zout moeten nemen, gegeven mijn gebruikelijke scrapsnelheid. Of scrapsloomheid zo u wilt.

Het is niet dat ik echt langzaam ben hoor. Of zo weinig te kiezen heb. In het geheel niet eigenlijk.
De meeste sloomheid wordt veroorzaakt juist doordàt ik niet kan kiezen!
Hm, dit is leuk! Oh nee, dit! Of wacht, toch maar dàt lintje/knoopje/stickertje/bradje!!

*klok tikt gedienstig de vrije tijd naar de haaien*


Ik bedacht me, dat het dan handig zou zijn om het geheel eens een keer (zoals het een goed georganiseerde scrappert betaamt) van tevoren in elkaar te hebben. Zodat je de drukke Decembermaand alleen maar een paar leuke plaatjes hoeft te schieten en die er vervolgens zó in kunt plempen! Voila, vóór het eind van het jaar een heel boekwerk klaar!


Peace, Joy en Vreugdevol Engelengezang.






Ja ja ja, wakker worden Potters! Niet l*llen, maar poetsen!

Voorlopig zag het er daardoor een aantal dagen thuis op tafel zo uit



 met een omgestorte berg kerst-meuk, stempels en stansen en een stapel scrappapier. 



Na het oeverloze wikken en wegen is er dan uiteindelijk tóch weer wat uit gekomen, waar ik zelf heel blij van word (mijns inziens het allerbelangrijkste motief!).
De True Snow die ik heb gebruikt op het houten huisje en het mini-kransje bleek een beetje ingedroogd te zijn. Daar zat ik een beetje over te pruttelen en te mopperen, tót ik zag dat er onderop nog een prijsstickertje zat van Fl 8,95
Jawel, kijkt u goed? Fl   Dat is dus nog uit het gulden tijdperk, en dus 13 jaar oud. Minstens. 
Oeps! 
*Slikt moppers snel weer in* 


Goed, de versie van 2015:









Voor nu alleen de kaft, van het binnenwerk plaats ik binnenkort weer een update. Dat zit nog grotendeels in de 'pruttelpan'.

Åηʝ@



Materialen:

Sn@pp Holiday Binder - Simple Stories
Boekhoeken - Tim Holtz
Houten huisje - tuincentrum
Deurklink - Dusty Attic laserchipboard
Die cuts - free printables internet
Poëzieplaatje, postzegel, lintjes
Dessinpapier -Studio Light
Letters - diverse fonts dies.


maandag 16 november 2015

Weergoden

Dus. Die Bruggenloop.

Inmiddels scheiden nog een kleine vier weken mij van deze nieuwe loop-uitdaging. En braaf als ik ben, volg ik het trainingsschema zo nauwgezet mogelijk.
Sowieso laat hardlopen geen discussie toe óf je wel zult gaan vandaag, maar meer wannéér vandaag je zult gaan.
En omdat in mijn achterhoofd een gemeen stukje fantasie drastisch met me op de loop gaat en de Brienenoord inmiddels Kilimanjaro-achtige proporties aanneemt in mijn beleving (met de Erasmusbrug als Alpe d'Huez een goeie tweede plaats in het griezelkabinet), val ik terug op voorbereiding. Vooral een gedegen voorbereiding. Dáár zal het zeker niet aan liggen!

Oh, ik herken het wel een beetje. De IJtunnel was in mijn nachtelijke onrusten ook tot dergelijke (omgekeerde) vormen gefantaseerd, en die bleek in de praktijk toch uiteindelijk best te doen.

Maar die twee Rotterdamse hoogtepunten? Eerst zien, dan geloven, hah!

Dus. Trainen vandaag.

Ik doe eerst de strijk. Pfffft, heb ik anders zoooooo geen zin meer in!
Ik drink eerst koffie. Mmmmm, de nieuwe melkkloppert doet het puik!
Ik houd eerst de minuut stilte voor Frankrijk, daar wil ik niet doorheen draven.

En dan is het mooi tijd om te gaan, na eerst de weerapp te hebben gecheckt. Geen druppel te zien, alleen een 'beetje' wind.




 Maar, hoe is het mógelijk, twee tellen na het verlaten van het pand, plenst er een enorme bui op me neer! Grrrrrrrrrrrrrr, stomme WeerGoden en hun grapjes!!


Ik kan er heus wel tegen hoor, ik ben echt niet van suiker (hoewèhhel.....technisch gesproken bestaan natuurlijk de hele opbouw van mijn middensectie en mijn heupbepakking grotendeels uit suiker, maar dat terzijde).

Maar weet je wat het is hè?
Die hele voorzetbeglazing regent dicht! Zet ik hem af, dan strompel ik als een blinde kip door het polderse, maar houd ik hem op, dan strompel ik als een even-blinde kip door het polderse. Ik zie gewoon geen reet   fluit (hai Mam)!
Een duidelijke win-win situatie dus. Not.







Maar weet je wat ik eigenlijk nog het ergste vind? Dit hier



Mijn mooie nieuwe renmatties. Zeikdoorwaternat en helemaal geblubberd. :-(
Zonde hè?






WEET JE WEL WAT DIE GEKOST HEBBEN, STOMME WEERGODEN?!?


Åηʝ@

dinsdag 1 september 2015

Blik vooruit

Het stof is hier weer een beetje gaan liggen, qua afronding bachelors, stress voor masters, er-nog-even-tussenuitjes en Grote Ingrepen.

Ik merkte dat de blik vooruit en eventuele plannenmakerij een beetje stopten bij die Grote Ingreep. Eerst maar eens zien hoe we (Schoonzus, Man en ik) daar doorheen zouden rollen.
Maar het viel alles mee: de Grote Ingreep lukte bovenverwachtinggoed, Schoonzus en Man herstellen zich volgens de boekjes, de hele ziekenhuisperiode ligt alweer een maand achter ons en inmiddels begint het leven weer zo zoetjes-aan een soort van regelmaat te vertonen.

Manlief is voorlopig nog thuis en die kan dan mooi wat huishoudelijke taakjes op zich nemen. Iets als boodschapjes doen bij de Ap lijkt me een uitstékende vorm van hersteltherapie en re-integratie in het proces wat past bij Normaal Leven. Zeg nou zelf, je weet dat het goed met je gaat als je in staat bent de wekelijkse martelgang naar de Ap te doorstaan!


Ik heb ondertussen de ruimte in mijn hoofd gekregen om weer wat verder vooruit te kijken dan de volgende ziekenhuiscontrole.
Om te beginnen heb ik wat scrapwerkjes vervaardigd. Ter inspiratie van het zeer-gewaardeerde-publiek in de winkel, maar ook voor de bezoekers van de aankomende creatieve beurs.
Want dat hoort er ook bij: op een beurs staan met de handel!
Dus hier zijn we van 11 tot en met 13 september te vinden:   Creaweekend in Rijswijk

Het wordt onze eerste keer en we vinden het knoertig spannend, maar ook héél leuk!
We gaan daar uiteraard de normale winkelwaren verkopen, maar ook speciaal ontworpen pakketjes met materialen voor één afgerond project. Schoonzus ontwierp al schattige albumpjes met labels erin, en we pimpten beiden een mdf lantaarntje van Let's get Bizzee.
Kaal ziet dat er zo uit


 Schoonzus maakte een herfsvariant en ik een winterse uitvoering





Nog wat close-ups











En die gaan we dus als pakketjes verkopen. Leuk toch?





Er staat ook een workshop op stapel, die ik ga geven. Het is een soort shadowbox met vlindertjes. Ik verzon het ding (helaas) niet zelf, maar mocht hem van Vriendin inpikken om te gebruiken (dankjewel C!!). Natuurlijk maakte ik wel eerst mijn eigen variant:





Die staat voor zaterdag 3 oktober op de agenda. En mocht je nog mee willen doen, dan kun je je hiero opgeven: Scrap4fun workshops





Ergens begin augustus was ook nog een andere Vriendin jarig en omdat zij ze geregeld ziet vliegen nogal van de veugeltjes is, maakte ik dit hangertje voor haar bij wijze van verjaarskaartje. 
Happy Birdsday dus  ;)








En dan was er ook nog zoiets als hardlopen. Door alle drukte en rare dagen tot een bedroevend lage frequentie gezakt. 
Ik weet het, het was even niet anders (een mens kan zich niet in tienen splitsen, althans niet dit mens niet zonder een forse migraine-uitbrander te riskeren), maar ik vond het niet echt leuk. Als in EchtNietLeuk. 
Lopen is toch inmiddels een vaststaand dingetje geworden in mijn verder vrij onsportieve bestaan. 

En toen las ik dittum;


Zondag 13 december 2015 vindt de 28e editie van de DSW Bruggenloop Rotterdam plaats. Het 15 km parcours gaat over vijf bruggen in Rotterdam, waaronder de bekende Erasmusbrug en Van Brienenoordbrug.


En toen ging ik eens kijken op de website en bleek de inschrijving geopend te zijn én er was nog plek.
Hm.
Hm hm.

Ik sliep er eens een nachtje over, sprak er eens over met Vriendin (getrouwd met MandieMarathonsloopt) en puzzelde eens online een schemaatje in elkaar om te zien of ik voldoende trainingstijd had.
Ja dus! Precies veertien weken zou ik er voor nodig hebben.

Nou, en toen heb ik me maar ingeschreven  :)

Ik weet nog niet precies hoe ik de trainingen rondom de winkeldagen ga inplannen. En ik weet nog niet precies hoe ik die bruggen ga tackelen (zal wel een paar extra trainingen op de Erasmus worden).
Maar wat ik wel weet, is dat ik er tóch naar uit kijk! Kom maar op Bruggen, ik heb d'r zin an!!


Åηʝ@

dinsdag 7 juli 2015

Nieuw speeltje

Kijk eens wat er afgelopen donderdag door de postmeneer werd bezorgd in de winkel van Schoonzus?








Dé Photo Sleeve Fuse!!

De wattuh?!?  Yep, de Foto Hoes Samensmeltert. Van We R Memory Keepers

En daar worden wij blij van, héél blij!
We hadden hem destijds al zien hangen op de vakbeurs in Frankfurt en sindsdien ons erop lopen verkneukelen dat het ding zijn weg naar Europa zou vinden.
En nu is het zover! Eerst was hij daar met een Amerikaanse stekker en een adapter, maar nu is hij er ook geschikt voor ons Europese lichtnet. En ik mocht hem zomaar als eerste uitproberen van immer-gulle Schoonzus.
Mooi man, mooi!

Tot nu toe ben ik een traditionele scrapper geweest, aan wie de overstap naar Project Life voorbij is gegaan. Het trok me niet zo, dat rechte, dat strakke, dat vastomlijnde. Tót ik zag wat Schoonzus er voor moois van maakte. Die gooide alles op een hoop, mixte en matchte en maakte er een prachtig album van over één van haar honden. Met insteekhoesjes, afgewisseld met losse journaling bladen en traditionele layouts.
Toen begon het toch te kriebelen. En toen ik de fuser zag op de beurs, ging helemaal het spreekwoordelijke lampje branden! Dan kun je dus zelf de grootte van je pockets bepalen en ben je helemaal nergens meer aan gebonden.
Het schitterende Disney papier (Say Cheese II) van Simple Stories lag vervolgens zó naar me te roepen in de winkel, dat dàt het uitgangspunt moest worden. Van de ruim zesduizend Disneyfoto's die we ondertussen hebben gemaakt, heb ik er zo'n tweehonderd geselecteerd (voorwaar al een heel karwei!) en die komen in een Project Life albumpje van BoBunny. Afwisselend op gewone layouts en in photo sleeves.

Ik heb er een berg photo sleeves van BoBunny bij, maar wat me daaraan opviel was dat er vrijwel geen ruimte wordt ingedeeld voor rechtopstaande foto's. En laat ik daar nou net een liefhebber van zijn! Zeker om de figuren met de meiden samen in volle glorie erop te krijgen, draai ik mijn camera nogal eens rechtop. Nu kan ik dus zelf passende vakjes hiervoor maken!

Aan de slag dus met dat ding :)

Uitgepakt heb je dit (wat sympathiek overigens dat ze hem in één van mijn favoriete kleuren hebben gemaakt ;)),




een soort soldeerbout met een gezellig kleurtje, een metalen liniaal, twee opzetstukjes en een standaard.
Eén opzetstukje is een puntje en dat gebruik je om een extra opening in je sleeve te smelten, het andere opzetstukje lijkt op zo'n  ouderwets raderwieltje







en dààr zit 'm  nou net de kneep! Je schroeft Raderwieltje erop, steekt het ding in het stopcontact, hebt zo'n tien minuten geduld (hebbikniet-HEBBIKNIET-HEBBIKNIET!!) en kunt er vervolgens mee aan de slag.
Gelieve niet met enig lichaamsdeel de warmte van het ding te beproeven!! (Tenzij je een prachtig stippeltjespatroon op desgewenst lichaamsdeel wilt branden) want hij wordt gewoon gloepend-heet.

De metalen liniaal heeft een soort anti-slip rondjes aan de onderkant, zodat je hem mooi op zijn plek kunt houden op de gladde sleeves.
Nou en dan, dan rijd je met dat wieletje op een rustig tempo door de sleuf in de liniaal over je sleeve heen. ondertussen een beetje druk uitoefenend. Et voilà: een mooi gesmolten stippellijntje!
Kind kan de was doen!



Nu ik erover nadenk: laat dat kind dan vooràl  de was doen voortaan: mama heeft geen tijd, die zit d'r sleevejes te fusen!!


Kijk eens aan! Een mooie doe-it-joorself photosleeve, voor twee foto's. Ik was er maar wàt trots op!







Tot ik de boel omdraaide....








en zag dat deze ongelofelijke sukkel  ondergetekende in al haar ongeduld enthousiasme vergeten was om eerst een nieuw sneetje te maken. Krijg je ook zo fijn nog iets aan de andere kant in dat onderste vakje. Not dus  :-/     *trots sluipt weg door het zijdoek*


 Dat sneetje  heb ik  dus maar met een schaartje achteraf erin zitten pielen.




Verder liep het van een leien dakje. Ik was onder de indruk van het mooie strakke smeltlijntje. (Ietsje minder van het sneetjes-maak tooltje, dat vind ik toch netter met een gewoon mes en liniaal. Maar dat terzijde.)
Het maakt nu dus niet meer uit op welke maat je je foto cropt, je kunt er altijd passende vakjes omheen fusen!









Of juìst vakjes dichtsmelten, maar dan met verierseltjes erin (denk: glitter, lovertjes, bedeltjes, allerhande kleine embellishments), de mogelijkheden zijn eindeloos.

Kijk, en daar houden wij scrapperts van. Eindeloze mogelijkheden. Want wij hebben uiteraard eindeloos de tijd om aan onze hobbies te prutsen.





Als dat dan kind tenminste de was blijft doen!



Åηʝ@

woensdag 10 juni 2015

Hè? Wat???

Is het alweer juni???

Naaah, onmogelijk!
Hoe ouder ik word, hoe meer de tijd voorbij lijkt te vliegen, maar de afgelopen maanden spannen wel de kroon.
Er is ook krankzinnig veel gebeurd. Krankzinnig. En Veel.
Met de nadruk op Krankzinnig. Oh, en had ik Veel al gezegd?



Mijn hele week heeft een nieuwe indeling gekregen nu ik drie dagen 'werk' (lees: mij sta te verlustigen aan scrapspulletjes en me onledig houd met winkeltje spelen. En als ik zeg "Achttien euro vijfenzeventig, alstublieft." dan geven ze nog echt geld ook, ha!)
Ik moest er wel erg aan wennen dat ik nu op andere dagen de Ap moest bestormen en het menu voor een hele week bedenken, maar zoetjes-an komt er een nieuw ritme in de zaak. Gelukkig kan ik het ook gemakkelijk opbrengen met drie -vrijwelvolwassen- dochters, waarvan nog maar eentje regelmatig thuis. En die is dan nog zo lief om geregeld te koken. Goeie zaak mensen, goeie zaak ;)

De enigen die eronder lijden zijn de Poezels, die willen nog wel eens luidkeels miauwend (bij voorkeur op een incourant tijdstip!) laten horen dat ze me zo gemist hebben!
Of ze zijn zó kleverig, dat je waar je ook maar probéért te gaan zitten een kat op schoot hebt. Of op je handen als je typt. Of  in je bed als je wilt slapen.

Oh en het Huishouden hoor ik ook een beetje mopperen (maar daar probeer ik me maar Oost-Indisch doof voor te houden. Iets wat ik de laatste jaren toch al aardig ontwikkeld heb).

Ondertussen moet er in de winkel ook echt wat gedaan worden op het gebied van workshops uitdenken  en demomateriaal maken. Maar dat is uiteraard geen strafcorvee!
Ook wilde Schoonzus graag een Layout van dit Persoon, om in de winkel te hangen/op de nieuwe website te presenteren als zijnde teamlid. Ik heb haar gewaarschuwd hoor, dat ze er waarschijnlijk klanten mee gaat verliezen! Maar hé, het moes toch, dus heb ik maar braaf een zelfportret gefrutst. Overigens verdraaid lastig, jezelf scrappen!
Anywayz, dit is het geworden:






Een beetje geëxperimenteerd met bistre, zwarte gesso, reliëfpasta en Silks mica verf. Lekker vieze vingers krijgen mensen! Maar het resultaat vind ik dan toch wel weer leuk geworden (hoewel ik wel nooit helemààl tevreden zal zijn over een foto van mezelf!).
In het echt glimt het geheel wat meer, maar dat moeten jullie maar van me aannemen, want dat is slecht op de foto te zien.
Ook nog een handje vlindertjes en veertjes gestrooid, ik blijf ze onverminderd leuk vinden om te gebruiken.





Verder heb ik een voorbeeldje voor in de winkel gemaakt met de MDF flip-flops van Dutch Doobadoo. Om alvast in vakantiestemming te komen, heb ik ze in het maritieme sfeertje gehouden.





Allereerst verfde ik de slippers in een basiskleur en schuurde de randjes door. De onderkant is vervolgens bekliederd bewerkt met resin sand van Liquitex, wat ik iets gekleurd heb door het vooraf met acrylverf te mengen. In de natte prut bleven de schelpjes vanzelf plakken.
Overigens leuk spul dat resin sand! Ik hou wel van dat gekledder en dit ga ik vast vaker gebruiken voor mixed media projecten.

Het dessinpapier is een allegaartje uit de restjesbak, de bedeltjes zijn van Marianne Design. Het (doormidden gekniptje) plaatje van het meisje met verrekijker is uit een papierblokje van Joy Crafts, evenals de stansjes van anker, meeuwen en stuurwiel.
De zeesterretjes zijn gemaakt met een oude Quikutz stans.



Dat zee thema ligt me wel. Bij de opening van Schoonzus' winkel heb ik -bij wijze van wenskaart- een drieluikje gegeven.




Aangezien daar met enige regelmaat naar gevraagd werd, wordt het nu op 27 juni a.s. als workshop aangeboden. Mocht je mee willen doen: klik HIER
Het is gemaakt van een MDF drieluik van Dutch Doobadoo, waarop ik me heb uitgeleefd met gesso, distress inkt, reliëfpasta, papier van Prima Marketing, schelpjes, bedels, drijfhoutjes, touw, kaaslinnen, een klein glazen flesje en afgedankte oorbellen van Oudste (echt waar!).
Mixed Media dus.
Ik ga me er steeds meer plezier in hebben ♥




                                                Åηʝ@













donderdag 12 februari 2015

Drukte en workshops

Het gaat gebeuren!

Aankomende zaterdag ga ik mijn eerste workshops geven in de winkel van Schoonzus. Het wordt in het kader van Valentijn, dus erg lief en roze ;)


De ene is een vogelhuisje-op-standaard, waarvoor ik het idee op Pinterest vond. Het is gemaakt met papier en stickers van Echo Park en Double Dots van Bo Bunny. Verder gebruikte ik lintjes, kantjes en frummeltjes uit mijn voorraad.
Dit is 'm








Het wordt wel met een ander vogelhuisje gemaakt (die ik zelf had, was in een mum van tijd uitverkocht!), maar deze is ook schattig met die hartjes opening, toch?






Verder maakte ik een hartjesalbumpje in een houten hartvormige doos. Beide versierd met Graphic45 papier en stickers, effen cardstock en embellishments uit eigen voorraad.
De doos werd geverfd en met modelling paste en een hartjes sjabloon bewerkt.
Voilá!







Het ontwerpen ervan moest tussen de regels door, want sinds de overname zijn we razend-druk in de winkel. Er wordt opgeruimd, geïnventariseerd, besteld en opnieuw ingeruimd. Aangezien de hele winkel met inventaris zó is overgenomen door Schoonzus, is het wel fijn om alles eens door je handen te laten gaan en aan een kritische blik te onderwerpen.
Wie mij kent weet dat het zeker met dat laatste wel goed zit, hà!

Maar al met al vreselijk leuk werk om te doen, vooral omdat de winkel er een enorme boost van krijgt! Het kost alleen wel een paar uurtjes ;)

Verder mochten Vriendin en ik mee naar dé beurs op hobby-gebied, namelijk Paperworld in Frankfurt.
Twee dagen liepen we daar rond, als kinders in een snoepwinkel. Met al die prachtige nieuwe lijnen en spullies die tentoongesteld waren, de celebs die acte de présence gaven en de vertegenwoordigers die je probeerden in te palmen (tot ze hoorden dat niet wij, maar Schoonzus de eigenaar is van een winkel. Toen verloren ze plots de belangstelling voor Vriendin et moi *grinnik*), kwamen we ogen tekort.

We zagen Dyan Reavely, Anna Dabrowska (aka Finnabair) en last but not least, Tim Holtz in actie.

Momentje, dat moet gepaster.......................TIM HOLTZ!!!!!!

Wat heet, zágen, we stonden op nog geen halve meter afstand gebiologeerd op zijn handen te staren. Een vol uur lang. Moeite doend om niet te kwijlen en als volkomen zwakzinnigen idolaat aan zijn lippen te hangen.
Wat zal ik zeggen...... hij is gewoon.....gewoon..... mijn scrapheld.
Om het feestje compleet te maken wilde hij ook nog wel met ons op de foto (waarbij zijn getalenteerde linkerhand vriendelijk op mijn schouder rustte *smelt*) en beweerde daarbij ook nog dat het hém een eer was om dat te doen.

En weet je? Ik geloofde hem nog ook! Wat een intens-aardige man!


Kortom, ik ben helemaal in de scrap-modus. Vriendin en ik durven 't bijna niet meer te zeggen als we iets leuk vinden in de winkel, want voor we het weten wordt het door (uiterst gulle) Schoonzus in onze handen gedrukt met de woorden: "Maak d'r maar wat moois van!"

Mijn hemel, ik heb scrap-werk en -inspiratie tot in het bejaardenhuis!!!




Maar ik klaag niet hoor!! Ik geniet van voor tot achter  :)  :)   :)




* Oh, en mocht je nog zin hebben om aan te schuiven bij de workshops? Er is nog plaats. Kijk even hier onder het kopje workshops:  Scrap4Fun